أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ أَتَاهُ مَلَكَانِ فَيُقْعِدَانِهِ فَيَقُولاَنِ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ مُحَمَّدٍ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَيُقَالُ لَهُ انْظُرْ إِلَى مَقْعَدِكَ مِنَ النَّارِ قَدْ أَبْدَلَكَ اللَّهُ بِهِ مَقْعَدًا خَيْرًا مِنْهُ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَيَرَاهُمَا جَمِيعًا وَأَمَّا الْكَافِرُ أَوِ الْمُنَافِقُ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي كُنْتُ أَقُولُ كَمَا يَقُولُ النَّاسُ . فَيُقَالُ لَهُ لاَ دَرَيْتَ وَلاَ تَلَيْتَ . ثُمَّ يُضْرَبُ ضَرْبَةً بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُهَا مَنْ يَلِيهِ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ " .
Бизга Аҳмад ибн Абу Убайдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у Саиддан, у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, банда қабрига қўйилиб, ҳамроҳлари ундан юз ўгириб (кетганларида), у (ҳатто) уларнинг оёқ кийимлари тақиллашини ҳам эшитиб туради. Унинг олдига икки малоика келади ва уни ўтқазиб қўйиб, унга: «Сен бу киши — Муҳаммад ҳақида нима дер эдинг?» дейишади. Мўминга келсак, у: «Мен унинг Аллаҳнинг бандаси ва элчиси эканлигига гувоҳлик бераман,» дейди. Шунда унга: «Жаҳаннамдаги жойингга қара, Аллаҳ унинг ўрнига сенга ундан яхшироқ жой берди,» дейилади,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бас, у иккаласини ҳам кўради. Кофир ёки мунофиққа келсак, унга: «Сен бу киши ҳақида нима дер эдинг?» дейилади. У: «Билмайман, мен одамлар айтганини айтар эдим,» дейди. Шунда унга: «Билмадинг ва (Қуръан) ўқимадинг,» дейилади. Сўнг у қулоқлари орасига бир зарба билан урилади, шунда у шундай бир қичқириқ билан қичқирадики, уни жин ва инсондан бошқа унга яқин (барча нарса) эшитади,» дедилар.