أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ إِنَّ الصَّادِقَ الْمَصْدُوقَ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنِي " أَنَّ النَّاسَ يُحْشَرُونَ ثَلاَثَةَ أَفْوَاجٍ فَوْجٌ رَاكِبِينَ طَاعِمِينَ كَاسِينَ وَفَوْجٌ تَسْحَبُهُمُ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى وُجُوهِهِمْ وَتَحْشُرُهُمُ النَّارُ وَفَوْجٌ يَمْشُونَ وَيَسْعَوْنَ يُلْقِي اللَّهُ الآفَةَ عَلَى الظَّهْرِ فَلاَ يَبْقَى حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَتَكُونُ لَهُ الْحَدِيقَةُ يُعْطِيهَا بِذَاتِ الْقَتَبِ لاَ يَقْدِرُ عَلَيْهَا " .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у ал-Валид ибн Жумайъдан, у деди: бизга Абут-Туфайл ривоят қилди, у Ҳузайфа ибн Асиддан, у Абу Зар (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Албатта, содиқ ва (сўзи) тасдиқланган зот (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга шуни сўзлаб бердиларки: «Одамлар уч гуруҳ бўлиб тўпланадилар: бир гуруҳ миниб, таом еб, кийиниб (келгувчи); бир гуруҳни малоикалар юзлари билан судрайдилар ва уларни ўт (дўзах) ҳайдаб келади; бир гуруҳ эса юриб ва югуриб (келгувчидир). Аллаҳ уловларга офат юборади, шу сабабли (улов) қолмайди; ҳатто кишининг боғи бўлса-да, уни бир эгарли туяга бериб бўлса ҳам, унга (туяга) эга бўла олмайди,» дедилар.