Сунани Термизий — 3142-ҳадис

Тафсир китоби · Бани Исроил сураси ҳақида

3142-ҳадисСунани Термизий · Тафсир китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، وَسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَوْسِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثَلاَثَةَ أَصْنَافٍ صِنْفًا مُشَاةً وَصِنْفًا رُكْبَانًا وَصِنْفًا عَلَى وُجُوهِهِمْ ‏"‏ ‏.‏ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَمْشُونَ عَلَى وُجُوهِهِمْ قَالَ ‏"‏ إِنَّ الَّذِي أَمْشَاهُمْ عَلَى أَقْدَامِهِمْ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُمْشِيَهُمْ عَلَى وُجُوهِهِمْ أَمَا إِنَّهُمْ يَتَّقُونَ بِوُجُوهِهِمْ كُلَّ حَدَبٍ وَشَوْكٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَى وُهَيْبٌ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا مِنْ هَذَا ‏.‏

Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга ал-Ҳасан ибн Мусо ва Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилиб, иккови дедилар: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, Али ибн Зайддан, у Авс ибн Холиддан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Қиёмат кунида одамлар уч тоифада тўпланадилар: бир тоифа пиёда, бир тоифа уловда ва бир тоифа юзлари билан (судралиб).» «Эй Расулаллаҳ, улар қандай қилиб юзлари билан юришади?» дейилди. У: «Уларни оёқлари билан юргизган Зот уларни юзлари билан юргизишга ҳам қодирдир. Огоҳ бўлинглар, улар ҳар бир дўнглик ва тикондан юзлари билан сақланадилар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Вуҳайб ҳам Ибн Товусдан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш нарсани ривоят қилган.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 4087-ҳадисКийим китоби

Уч тоифа киши борки, Аллаҳ қиёмат куни улар билан гаплашмайди, уларга (раҳмат назари билан) қарамайди, уларни (гуноҳлардан) покламайди ва улар учун аламли азоб бордир Улар ким, эй Аллаҳнинг Расули? Улар зиён…

Сунани Термизий, 2425-ҳадисҚиёмат куни, риқақ ва вараъ китоби

Одамлар қиёмат кунида уч марта (Аллаҳ ҳузурига) келтирилади. Икки келтирилишда баҳслашув ва узр (баёни) бўлади, учинчи келтирилишда эса шу чоқда саҳифалар қўлларга учади — кимдир уни ўнг қўли билан олади,…

Сунани Абу Довуд, 1177-ҳадисЁмғир сўраш намози

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида қуёш тутилди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам одамлар билан жуда узоқ қиёмда туриб, сўнг руку қилиб, сўнг туриб, сўнг руку қилиб, сўнг туриб, сўнг руку қилиб,…

Сунани Насоий, 2086-ҳадисЖанозалар китоби

Одамлар уч гуруҳ бўлиб тўпланадилар: бир гуруҳ миниб, таом еб, кийиниб (келгувчи); бир гуруҳни малоикалар юзлари билан судрайдилар ва уларни ўт (дўзах) ҳайдаб келади; бир гуруҳ эса юриб ва югуриб…

Сунани Термизий, 2568-ҳадисЖаннат сифати китоби

Уч (тоифа киши)ни Аллаҳ севади ва уч (тоифа киши)ни Аллаҳ ёмон кўради. Аллаҳ севадиганлар: бир қавмга келиб, улардан Аллаҳ (ҳаққи) ила сўраган — ўзи билан улар орасидаги қариндошлик (ҳаққи) ила сўрамаган —…