أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُرْسِلَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَلَمَّا جَاءَهُ صَكَّهُ فَفَقَأَ عَيْنَهُ فَرَجَعَ إِلَى رَبِّهِ فَقَالَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لاَ يُرِيدُ الْمَوْتَ . فَرَدَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ عَيْنَهُ وَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ فَلَهُ بِكُلِّ مَا غَطَّتْ يَدُهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ سَنَةٌ . قَالَ أَىْ رَبِّ ثُمَّ مَهْ قَالَ الْمَوْتُ . قَالَ فَالآنَ . فَسَأَلَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُدْنِيَهُ مِنَ الأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَوْ كُنْتُ ثَمَّ لأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ تَحْتَ الْكَثِيبِ الأَحْمَرِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Рофииъ Абдурраззоқдан хабар бериб деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у Ибн Товусдан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Ўлим малоикаси Мусо алайҳиссаломга юборилди. (Малоика) унинг олдига келганида, (Мусо) уни уриб, кўзини ўйиб чиқарди. (Малоика) Роббисига қайтиб борди ва: «Сен мени ўлимни истамайдиган бандага юборибсан,» деди. Шунда Аллаҳ азза ва жалла унга кўзини қайтариб берди ва: «Унинг олдига қайт ва унга айт: қўлини бир буқанинг белига қўйсин; қўли ёпган ҳар бир тук эвазига унга бир йил (умр) бор,» деди. (Мусо) деди: «Эй Роббим, сўнг нима?» (Малоика) деди: «Ўлим.» (Мусо) деди: «Ундай бўлса, ҳозир (ўлимни берсин).» Сўнг (Мусо) Аллаҳ азза ва жалладан ўзини муқаддас ерга бир тош отими масофагача яқинлаштиришини сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар мен ўша ерда бўлганимда, сизларга унинг қабрини йўл ёнида, қизил қум тепаси тагида кўрсатардим,» дедилар.