أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ، لَقِيَ عُثْمَانَ بِعَرَفَاتٍ فَخَلاَ بِهِ فَحَدَّثَهُ وَأَنَّ، عُثْمَانَ قَالَ لاِبْنِ مَسْعُودٍ هَلْ لَكَ فِي فَتَاةٍ أُزَوِّجُكَهَا فَدَعَا عَبْدُ اللَّهِ عَلْقَمَةَ فَحَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمُ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَلْيَصُمْ فَإِنَّ الصَّوْمَ لَهُ وِجَاءٌ " .
Бизга Бишр ибн Холид хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у Шуъбадан, у Сулаймондан, у Иброҳимдан, у Алқамадан (ривоят қилдики), Ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу) Усмон (розияллаҳу анҳу) билан Арафотда учрашди ва у билан хилватда гаплашди. Усмон Ибн Масъудга: «Сенга бир қиз (топиб) уни сенга уйлантирсам, истайсанми?» деди. Шунда Абдуллаҳ Алқамани чақириб, унга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай деганларини ривоят қилди: «Сизлардан ким уйланишга қурби етса, уйлансин, чунки у кўзни (ҳаромдан) яхшироқ тияди ва авратни яхшироқ сақлайди. Ким қурби етмаса, рўза тутсин, чунки рўза унинг учун (шаҳватни бўғувчи) қалқондир,» дедилар.»