أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ رَجُلٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَةٍ فَإِذَا هُوَ يَتَغَدَّى قَالَ " هَلُمَّ إِلَى الْغَدَاءِ " . فَقُلْتُ إِنِّي صَائِمٌ . قَالَ " هَلُمَّ أُخْبِرْكَ عَنِ الصَّوْمِ إِنَّ اللَّهَ وَضَعَ عَنِ الْمُسَافِرِ نِصْفَ الصَّلاَةِ وَالصَّوْمَ وَرَخَّصَ لِلْحُبْلَى وَالْمُرْضِعِ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилабадан, у бир кишидан хабар берди, у деди: мен бир ҳожат билан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келдим, у киши тушлик қилаётган эдилар. У: «Тушликка кел,» дедилар. Мен: «Мен рўзадорман,» дедим. У: «Кел, мен сенга рўза ҳақида хабар берай. Албатта, Аллаҳ мусофирдан намознинг ярмини ва рўзани соқит қилган, ҳомиладор ҳамда эмизикли аёлга рухсат берган,» дедилар.