أَخْبَرَنِي زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الْحُرِّ بْنِ صَيَّاحٍ، عَنْ هُنَيْدَةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنِ امْرَأَتِهِ، قَالَتْ حَدَّثَتْنِي بَعْضُ، نِسَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ وَتِسْعًا مِنْ ذِي الْحِجَّةِ وَثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنَ الشَّهْرِ أَوَّلَ اثْنَيْنِ مِنَ الشَّهْرِ وَخَمِيسَيْنِ .
Менга Закариё ибн Яҳё хабар берди, у деди: бизга Шайбон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона, ал-Ҳурр ибн Сайёҳдан, у Ҳунайда ибн Холиддан, у ўз хотинидан ривоят қилдики, (хотини) деди: «Менга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг аёлларидан бири ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ошуро кунини, Зулҳижжадан тўққиз кунни ва ойдан уч кунни — ойнинг биринчи Душанбаси ва икки Пайшанбани — рўза тутар эдилар.»