أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعَافَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مَعْنٍ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِأَرْنَبٍ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَدَّ يَدَهُ إِلَيْهَا فَقَالَ الَّذِي جَاءَ بِهَا إِنِّي رَأَيْتُ بِهَا دَمًا . فَكَفَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ وَأَمَرَ الْقَوْمَ أَنْ يَأْكُلُوا وَكَانَ فِي الْقَوْمِ رَجُلٌ مُنْتَبِذٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ " . قَالَ إِنِّي صَائِمٌ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَهَلاَّ ثَلاَثَ الْبِيضِ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ " .
Бизга Амр ибн Яҳё ибнул-Ҳорис хабар берди, у деди: бизга ал-Муофо ибн Сулаймон ривоят қилди, у деди: бизга ал-Қосим ибн Маън ривоят қилди, Талҳа ибн Яҳёдан, у Мусо ибн Талҳадан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига бир қуён олиб келди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини унга узатган эдилар, уни олиб келган киши: «Мен унда қон кўрдим,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларини тортдилар ва қавмга ейишни буюрдилар. Қавм ичида бир чеккада турган киши бор эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенга нима бўлди?» дедилар. У: «Мен рўзадорман,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Оқ (кунларнинг) учини — ўн учинчи, ўн тўртинчи ва ўн бешинчини — (тутсанг бўлмасмиди)?» дедилар.