أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ عِيسَى، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ، قَالَ قَالَ أُبَىٌّ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ أَرْنَبٌ قَدْ شَوَاهَا وَخُبْزٌ فَوَضَعَهَا بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ إِنِّي وَجَدْتُهَا تَدْمَى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِهِ " لاَ يَضُرُّ كُلُوا " . وَقَالَ لِلأَعْرَابِيِّ " كُلْ " . قَالَ إِنِّي صَائِمٌ . قَالَ " صَوْمُ مَاذَا " . قَالَ صَوْمُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ مِنَ الشَّهْرِ . قَالَ " إِنْ كُنْتَ صَائِمًا فَعَلَيْكَ بِالْغُرِّ الْبِيضِ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الصَّوَابُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَيُشْبِهُ أَنْ يَكُونَ وَقَعَ مِنَ الْكُتَّابِ ذَرٌّ فَقِيلَ أُبَىٌّ .
Бизга Аҳмад ибн Усмон ибн Ҳаким хабар берди, Бакрдан, у Ийсодан, у Муҳаммаддан, у ал-Ҳакамдан, у Мусо ибн Талҳадан, у Ибнул-Ҳавтакийядан (ривоят қилдики), у деди: Убай деди: Бир бадавий Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди, у билан бирга ўзи қовуриб пиширган бир қуён ва нон бор эди. Уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига қўйди, сўнг: «Мен уни қонаётган ҳолда топдим,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларига: «Зарари йўқ, енглар,» дедилар. Бадавийга эса: «Е,» дедилар. У: «Мен рўзадорман,» деди. У: «Қанақа рўза?» дедилар. У: «Ойнинг уч кунини рўза тутаман,» деди. У: «Агар рўза тутмоқчи бўлсанг, оқ, ёруғ (кунларни) — ўн учинчи, ўн тўртинчи ва ўн бешинчини — лозим тут,» дедилар. Абу Абдурраҳмон деди: Тўғриси «Абу Заррдан»дир. Эҳтимол котиблардан «Зарр» (сўзи) тушиб қолиб, «Убай» дейилган бўлса керак.