أَخْبَرَنَا أَزْهَرُ بْنُ جَمِيلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ وَذَكَرَ عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْمُنْذِرَ بْنَ جَرِيرٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَدْرِ النَّهَارِ فَجَاءَ قَوْمٌ عُرَاةً حُفَاةً مُتَقَلِّدِي السُّيُوفِ عَامَّتُهُمْ مِنْ مُضَرَ بَلْ كُلُّهُمْ مِنْ مُضَرَ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَا رَأَى بِهِمْ مِنَ الْفَاقَةِ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَذَّنَ فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ " { يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا } وَ { اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ } تَصَدَّقَ رَجُلٌ مِنْ دِينَارِهِ مِنْ دِرْهَمِهِ مِنْ ثَوْبِهِ مِنْ صَاعِ بُرِّهِ مِنْ صَاعِ تَمْرِهِ - حَتَّى قَالَ - وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ " . فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ بِصُرَّةٍ كَادَتْ كَفُّهُ تُعْجِزُ عَنْهَا بَلْ قَدْ عَجَزَتْ ثُمَّ تَتَابَعَ النَّاسُ حَتَّى رَأَيْتُ كَوْمَيْنِ مِنْ طَعَامٍ وَثِيَابٍ حَتَّى رَأَيْتُ وَجْهَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَهَلَّلُ كَأَنَّهُ مُذْهَبَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَنَّ فِي الإِسْلاَمِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَأَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا وَمَنْ سَنَّ فِي الإِسْلاَمِ سُنَّةً سَيِّئَةً فَعَلَيْهِ وِزْرُهَا وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْئًا " .
Бизга Азҳар ибн Жамил хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: ва Авн ибн Абу Жуҳайфа зикр қилди, у деди: мен ал-Мунзир ибн Жарирни эшитдим, у отасидан ривоят қилиб деди: биз куннинг бошида (эрталаб) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларида эдик. Шунда яланғоч, ялангоёқ, қиличларини осиб олган бир қавм келди — уларнинг кўпчилиги, балки барчаси Музар (қабиласи)дан эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзлари улардаги қашшоқликни кўриб ўзгарди. (Уйларига) кирдилар, сўнг чиқиб, Билолга буюрдилар, у азон айтди, сўнг иқомат қилди. (Расулуллаҳ) намоз ўқидилар, сўнг хутба қилиб дедилар: «Эй инсонлар, сизларни бир жондан яратган ва ундан унинг жуфтини яратган ҳамда улардан кўплаб эркак ва аёлларни тарқатган Роббингиздан қўрқинг. Бир-бирингиздан (ҳақ) сўрайдиган Аллаҳдан ва қариндошлик (ришталари)дан қўрқинг. Албатта, Аллаҳ сизларни назорат қилиб тургувчидир,» (Нисо сураси, 1) ва «Аллаҳдан қўрқинг ва ҳар бир киши эртанги кун учун нима тайёрлаганига қарасин,» (Ҳашр сураси, 18). (Сўнг:) «Бир киши диноридан, дирҳамидан, кийимидан, бир сў буғдойидан, бир сў хурмосидан садақа қилсин,» дедилар — ҳатто: «ярим хурмо билан бўлса-да,» дегунларича. Шунда ансорлардан бир киши кафти кўтара олмайдиган, балки кўтара олмаган бир ҳамён (пул) келтирди. Сўнг одамлар кетма-кет (садақа қила) бошладилар, ҳатто мен таом ва кийимдан иккита уюм (тўплангани)ни кўрдим. Ҳатто Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзлари олтиндай ярқираб, порлаб турганини кўрдим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким Исломда яхши бир одат (суннат) жорий қилса, унга унинг ажри ва уни қилганларнинг ажри бўлади, уларнинг ажридан бирор нарса камаймаган ҳолда. Ким Исломда ёмон бир одат жорий қилса, унга унинг гуноҳи ва уни қилганларнинг гуноҳи бўлади, уларнинг гуноҳидан бирор нарса камаймаган ҳолда,» дедилар.