أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ حَبِيبٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ - عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ، عَائِشَةُ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ نَخْرُجُ فَنُجَاهِدَ مَعَكَ فَإِنِّي لاَ أَرَى عَمَلاً فِي الْقُرْآنِ أَفْضَلَ مِنَ الْجِهَادِ . قَالَ " لاَ وَلَكُنَّ أَحْسَنُ الْجِهَادِ وَأَجْمَلُهُ حَجُّ الْبَيْتِ حَجٌّ مَبْرُورٌ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Жарир Ҳабибдан — у Ибн Абу Амрадир — хабар берди, у Оиша бинт Талҳадан (ривоят қилди), у деди: менга Мўминларнинг онаси Оиша (розияллаҳу анҳо) хабар бериб, деди: мен: «Ё Расулуллаҳ, биз (жангга) чиқиб, сиз билан бирга жиҳод қилмайликми? Чунки мен Қуръанда жиҳоддан афзалроқ амални кўрмайман,» дедим. У: «Йўқ, лекин сизлар учун энг яхши ва энг гўзал жиҳод — Байтни ҳажж қилиш, мабрур (қабул бўлган) ҳаждир,» дедилар.