حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ كُنَّا مَعَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَثَمَّ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ " . أَوْ قَالَ " الْحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ " . فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا نَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا وَمِنْهُ ضَعْفًا . فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ وَأَعَادَ بُشَيْرٌ الْكَلاَمَ قَالَ فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَقَالَ أَلاَ أَرَانِي أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتُحَدِّثُنِي عَنْ كُتُبِكَ . قَالَ قُلْنَا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِيهٍ إِيهٍ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод, Ишоқ ибн Сувайддан, у Абу Қатодадан ривоят қилди, у деди: Биз Имрон ибн Ҳусайн билан бирга эдик, ўша ерда Бушайр ибн Каъб ҳам бор эди. Имрон ибн Ҳусайн (ҳадис) гапириб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳаё бутунлай яхшиликдир» деди, ёки: «Ҳаёнинг бутуни яхшиликдир» деди. Шунда Бушайр ибн Каъб: «Биз баъзи китобларда топамизки, ундан (ҳаёдан) хотиржамлик ва виқор бўлади, ундан заифлик ҳам бўлади» деди. Имрон ҳадисни қайтарди, Бушайр эса гапини қайтарди. (Ровий) деди: Бас, Имрон ғазабланди, ҳатто кўзлари қизариб кетди ва деди: «Мен сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ҳадис айтсам-у, сен менга китобларингдан гапираётганингни кўрмаяпсанми?» Биз: «Эй Абу Нужайд, бас қил, бас қил» дедик.