أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ الْمُخَرِّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، رضى الله عنهما قَالَ تَمَتَّعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ وَأَهْدَى وَسَاقَ مَعَهُ الْهَدْىَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ وَبَدَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ ثُمَّ أَهَلَّ بِالْحَجِّ وَتَمَتَّعَ النَّاسُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَكَانَ مِنَ النَّاسِ مَنْ أَهْدَى فَسَاقَ الْهَدْىَ وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُهْدِ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ قَالَ لِلنَّاسِ " مَنْ كَانَ مِنْكُمْ أَهْدَى فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ مِنْ شَىْءٍ حَرُمَ مِنْهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَجَّهُ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْدَى فَلْيَطُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلْيُقَصِّرْ وَلْيَحْلِلْ ثُمَّ لْيُهِلَّ بِالْحَجِّ ثُمَّ لْيُهْدِ وَمَنْ لَمْ يَجِدْ هَدْيًا فَلْيَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةً إِذَا رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ " . فَطَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَدِمَ مَكَّةَ وَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ أَوَّلَ شَىْءٍ ثُمَّ خَبَّ ثَلاَثَةَ أَطْوَافٍ مِنَ السَّبْعِ وَمَشَى أَرْبَعَةَ أَطْوَافٍ ثُمَّ رَكَعَ حِينَ قَضَى طَوَافَهُ بِالْبَيْتِ فَصَلَّى عِنْدَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَانْصَرَفَ فَأَتَى الصَّفَا فَطَافَ بِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ سَبْعَةَ أَطْوَافٍ ثُمَّ لَمْ يَحِلَّ مِنْ شَىْءٍ حَرُمَ مِنْهُ حَتَّى قَضَى حَجَّهُ وَنَحَرَ هَدْيَهُ يَوْمَ النَّحْرِ وَأَفَاضَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ حَلَّ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ حَرُمَ مِنْهُ وَفَعَلَ مِثْلَ مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ أَهْدَى وَسَاقَ الْهَدْىَ مِنَ النَّاسِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибнул-Муборак ал-Мухарримий хабар берди, у деди: бизга Ҳужайн ибнул-Мусанно ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики): Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Видолашув ҳажжида умрадан ҳажга (ўтиб) таматтуъ қилдилар, қурбонлик ҳайдаб келдилар ва Зул-Ҳулайфада ҳадйни ўзлари билан олиб келдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аввал умрага ният қилиб бошладилар, сўнг ҳажга ният қилдилар. Одамлар ҳам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан умрадан ҳажга (ўтиб) таматтуъ қилдилар. Одамлардан баъзилари ҳадйни олиб келдилар ва ҳайдаб келдилар, баъзилари эса ҳадйни олиб келмадилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага келганларида, одамларга: «Сизлардан ким ҳадйни олиб келган бўлса, ҳажини адо этмагунича (иҳром туфайли) ўзига ҳаром бўлган нарсалардан бирортаси унга ҳалол бўлмайди. Ким ҳадйни олиб келмаган бўлса, Байт (Каъба)ни тавоф қилсин, Сафо ва Марва (орасини) тавоф қилсин, сочини қисқартирсин ва иҳромдан чиқсин. Сўнг ҳажга ният қилсин, сўнг ҳадй сўйсин. Ким ҳадй топа олмаса, ҳажда уч кун ва аҳлига қайтганида етти кун рўза тутсин,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккага келганларида тавоф қилдилар ва биринчи иш қилиб Рукн (Ҳажарул-Асвад)ни истилом қилдилар, сўнг етти тавофдан учтасида шошилиб (чопиб) юрдилар, тўрт тавофда эса одимлаб юрдилар. Сўнг Байт тавофини адо қилиб бўлганларида рукуъ қилдилар ва Мақом (Иброҳим) ёнида икки ракаат намоз ўқидилар. Сўнг салом бериб қайтдилар, Сафога келдилар ва Сафо билан Марва (орасини) етти марта тавоф қилдилар. Сўнг ҳажларини адо этмагунча (иҳром туфайли) ўзларига ҳаром бўлган нарсалардан ҳеч нарса ҳалол бўлмади. Наҳр куни ҳадйларини сўйдилар, (Маккага) шошиб бордилар ва Байтни тавоф қилдилар. Сўнг ўзларига ҳаром бўлган ҳар бир нарса ҳалол бўлди. Одамлардан ҳадйни олиб келган ва ҳайдаб келганлар ҳам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қилгандек қилдилар.