أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، جَاءَ إِلَى الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ يَوْمَ عَرَفَةَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَأَنَا مَعَهُ، فَقَالَ الرَّوَاحَ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ . فَقَالَ هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَ نَعَمْ . قَالَ سَالِمٌ فَقُلْتُ لِلْحَجَّاجِ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ الْيَوْمَ السُّنَّةَ فَاقْصُرِ الْخُطْبَةَ وَعَجِّلِ الصَّلاَةَ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ صَدَقَ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилиб деди: менга Молик, Ибн Шиҳобдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан хабар бердики: Абдуллаҳ ибн Умар Арафа куни қуёш оғганида Ҳажжож ибн Юсуфнинг олдига келди, мен ҳам у билан бирга эдим. У: «Агар суннатни хоҳласанг, (Арафага) йўлга чиқишни (хоҳлайман),» деди. У: «Шу соатдами?» деди. У: «Ҳа,» деди. Солим деди: мен Ҳажжожга: «Агар бугун суннатга тўғри келишни хоҳласанг, хутбани қисқа қил ва намозни тезлат,» дедим. Шунда Абдуллаҳ ибн Умар: «Рост айтди,» деди.