3037-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّمَا أَذِنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِسَوْدَةَ فِي الإِفَاضَةِ قَبْلَ الصُّبْحِ مِنْ جَمْعٍ لأَنَّهَا كَانَتِ امْرَأَةً ثَبِطَةً .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, у деди: бизга Мансур, Абдураҳмон ибн ал-Қосимдан, у ал-Қосимдан, у Оишадан хабар берди, у (Оиша) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Савдага Жамъдан (Муздалифадан) субҳдан олдин қайтиб тушишга фақатгина у (Савда) секин (оғиркаш) аёл бўлгани учун рухсат бердилар.