أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدَ بْنَ نَافِعٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ، تَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ جَاءَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَرَى فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ دُخُولِ سَالِمٍ عَلَىَّ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ " . قُلْتُ إِنَّهُ لَذُو لِحْيَةٍ . فَقَالَ " أَرْضِعِيهِ يَذْهَبْ مَا فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ " . قَالَتْ وَاللَّهِ مَا عَرَفْتُهُ فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ بَعْدُ .
Бизга Юнус ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Махрама ибн Букайр, отасидан хабар берди. У деди: мен Ҳумайд ибн Нофеънинг шундай деяётганини эшитдим: мен Зайнаб бинти Абу Саламанинг шундай деяётганини эшитдим: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси Ойша (розияллаҳу анҳо)нинг шундай деяётганини эшитдим: Саҳла бинти Суҳайл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллаҳ, Салимнинг менинг ҳузуримга киришидан Абу Ҳузайфанинг юзида (норозилик) кўраяпман,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни эмиз,» дедилар. У: «Ахир унинг соқоли бор-ку,» деди. Шунда у: «Уни эмиз, Абу Ҳузайфанинг юзидаги (норозилик) кетади,» дедилар. У деди: Аллаҳга қасамки, шундан кейин Абу Ҳузайфанинг юзида уни (норозиликни) кўрмадим.