أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، وَمَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ أَبَى سَائِرُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ بِتِلْكَ الرَّضْعَةِ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ - يُرِيدُ رَضَاعَةَ الْكَبِيرِ - وَقُلْنَ لِعَائِشَةَ وَاللَّهِ مَا نُرَى الَّذِي أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَهْلَةَ بِنْتَ سُهَيْلٍ إِلاَّ رُخْصَةً فِي رَضَاعَةِ سَالِمٍ وَحْدَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهِ لاَ يَدْخُلُ عَلَيْنَا أَحَدٌ بِهَذِهِ الرَّضْعَةِ وَلاَ يَرَانَا .
Бизга Юнус ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Юнус ва Молик, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан хабар бердилар. У деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бошқа завжалари ўша эмизиш билан — катта (киши)ни эмизишни назарда тутиб — одамлардан бирортасининг ҳузурларига киришидан бош тортдилар ва Ойшага: «Аллаҳга қасамки, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Саҳла бинти Суҳайлга буюрган нарсани фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) томонидан ёлғиз Салимни эмизишга (берилган) рухсат деб биламиз. Аллаҳга қасамки, бизнинг ҳузуримизга бу эмизиш билан ҳеч ким кирмайди ва бизни кўрмайди,» дедилар.