أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَيُّوبُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَالِمًا، مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ كَانَ مَعَ أَبِي حُذَيْفَةَ وَأَهْلِهِ فِي بَيْتِهِمْ فَأَتَتْ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا قَدْ بَلَغَ مَا يَبْلُغُ الرِّجَالُ وَعَقَلَ مَا عَقَلُوهُ وَإِنَّهُ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنِّي أَظُنُّ فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ " . فَأَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ .
Бизга Амр ибн Али, Абдулваҳҳобдан хабар берди, у деди: бизга Айюб, Ибн Абу Мулайкадан, у ал-Қосимдан, у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан хабар бердики, Абу Ҳузайфанинг озод қилинган қули Салим Абу Ҳузайфа ва унинг оиласи билан уларнинг уйида эди. Шунда Суҳайлнинг қизи Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келиб: «Салим эркаклар етадиган (ёшга) етди ва улар тушунадиган нарсани тушунди, у эса бизнинг ҳузуримизга киради, мен эса Абу Ҳузайфанинг кўнглида шундан бирор нарса бор деб ўйлайман,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни эмиз, унга ҳаром бўласан,» дедилар. Бас, мен уни эмиздим ва Абу Ҳузайфанинг кўнглидаги нарса кетди. Мен уларнинг олдига қайтиб: «Мен уни эмиздим ва Абу Ҳузайфанинг кўнглидаги нарса кетди,» дедим.