أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، - وَهُوَ ابْنُ حَبِيبٍ - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ سَهْلَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ سَالِمًا يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَقَدْ عَقَلَ مَا يَعْقِلُ الرِّجَالُ وَعَلِمَ مَا يَعْلَمُ الرِّجَالُ . قَالَ " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ بِذَلِكَ " . فَمَكَثْتُ حَوْلاً لاَ أُحَدِّثُ بِهِ وَلَقِيتُ الْقَاسِمَ فَقَالَ حَدِّثْ بِهِ وَلاَ تَهَابُهُ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада, Суфёндан — у Ибн Ҳабиб — у Ибн Журайждан, у Ибн Абу Мулайкадан, у ал-Қосим ибн Муҳаммаддан, у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди. У деди: Саҳла Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллаҳ, Салим бизнинг ҳузуримизга киради, ҳолбуки у эркаклар тушунадиган нарсани тушунадиган, эркаклар биладиган нарсани биладиган (ёшга етган)-ку,» деди. У: «Уни эмиз, шу билан унга ҳаром бўласан,» дедилар. (Ибн Абу Мулайка деди:) Мен бир йил бу (ҳадис)ни ҳеч кимга айтмай юрдим. Сўнг ал-Қосимни учратдим, у: «Уни ривоят қил ва ундан чўчима,» деди.