أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ - قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ عَنِ الْمُتَوَفَّى، عَنْهَا زَوْجُهَا وَهِيَ حَامِلٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ آخِرُ الأَجَلَيْنِ . وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِذَا وَلَدَتْ فَقَدْ حَلَّتْ . فَدَخَلَ أَبُو سَلَمَةَ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَتْ وَلَدَتْ سُبَيْعَةُ الأَسْلَمِيَّةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِنِصْفِ شَهْرٍ فَخَطَبَهَا رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا شَابٌّ وَالآخَرُ كَهْلٌ فَحَطَّتْ إِلَى الشَّابِّ فَقَالَ الْكَهْلُ لَمْ تَحْلِلْ . وَكَانَ أَهْلُهَا غُيَّبًا فَرَجَا إِذَا جَاءَ أَهْلُهَا أَنْ يُؤْثِرُوهُ بِهَا فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قَدْ حَلَلْتِ فَانْكِحِي مَنْ شِئْتِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен эшитиб турган ҳолимда — хабар беришди (лафз Муҳаммадники), у деди: бизга Ибнул-Қосим хабар берди, Моликдан, у Абду Роббиҳи ибн Саиддан, у Абу Саламадан (ривоят қилдики), у деди: Ибн Аббос ва Абу Ҳурайрадан ҳомиладор ҳолида эри вафот этган аёл ҳақида сўралган эди. Ибн Аббос: «Икки муддатдан охиргиси,» деди. Абу Ҳурайра эса: «Туғса, ҳалол бўлади,» деди. Сўнг Абу Салама Умма Саламанинг олдига кириб, ундан бу ҳақда сўради. У: «Субайъа ал-Асламийя эри вафотидан кейин ярим ой ўтиб туғди ва унга икки киши совчи қўйди — бири йигит, бири кекса киши эди. У йигитга мойил бўлди. Кекса киши: Сен ҳали ҳалол бўлганинг йўқ, деди. Унинг аҳли (оиласи) йўқ жойда эди ва у: Аҳли келганда, аёлни менга (никоҳлаб) афзал кўрсалар, деб умид қилди. Сўнг (аёл) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди. У: «Сен ҳалол бўлдинг, кимни хоҳласанг унга тегавер,» дедилар,» деди.