حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الأَعْرَجِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ امْرَأَةً مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهَا سُبَيْعَةُ كَانَتْ تَحْتَ زَوْجِهَا، تُوُفِّيَ عَنْهَا وَهْىَ حُبْلَى، فَخَطَبَهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ، فَأَبَتْ أَنْ تَنْكِحَهُ، فَقَالَ وَاللَّهِ مَا يَصْلُحُ أَنْ تَنْكِحِيهِ حَتَّى تَعْتَدِّي آخِرَ الأَجَلَيْنِ. فَمَكُثَتْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرِ لَيَالٍ ثُمَّ جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " انْكِحِي ".
Яҳё ибн Букайр, Лайсдан, у Жаъфар ибн Рабиъадан, у Абдураҳмон ибн Ҳурмуз Аъраждан: Менга Абу Салама ибн Абдураҳмон хабар берди: Зайнаб бинти Абу Салама унга онаси Умму Саламадан — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжасидан — хабар берди: Асламдан Субайъа деб аталувчи бир аёл эрининг (никоҳи)да эди, эри ундан вафот этди, у ҳомиладор эди. Унга Абус Санобил ибн Баъкак совчилик қилди, у унга турмуш қуришдан бош тортди. У: Аллаҳга қасам, сен икки муддатнинг охиригисини (узунроғини) идда қилмагунча унга турмуш қуришинг дуруст эмас, деди. У тахминан ўн кеча турди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди. У: «Турмушга чиқавер» дедилар.