أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاقَةٌ تُسَمَّى الْعَضْبَاءَ لاَ تُسْبَقُ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ عَلَى قَعُودٍ فَسَبَقَهَا فَشَقَّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وُجُوهِهِمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ سُبِقَتِ الْعَضْبَاءُ . قَالَ " إِنَّ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ لاَ يَرْتَفِعَ مِنَ الدُّنْيَا شَىْءٌ إِلاَّ وَضَعَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно, Холиддан хабар бериб, деди: бизга Ҳумайд, Анасдан ривоят қилди, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ал-Азбо деб аталадиган бир туялари бор эди, у (пойгада) ўзиб кетилмас эди. Бир аъробий бир ёш туяда келди ва уни (пойгада) ўзиб кетди. Бу мусулмонларга оғир ботди. У (киши) уларнинг юзларидаги (ҳолатни) кўрганларида, улар: «Эй Расулуллаҳ, ал-Азбо ўзиб кетилди (ютқазди),» дедилар. У киши: «Албатта Аллаҳнинг ҳузурида шу ҳақдирки, дунёдан бирор нарса кўтарилса, У албатта уни (яна) пастга туширади,» дедилар.»