أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، سَمِعَ أَبَا حَبِيبَةَ الطَّائِيَّ، قَالَ أَوْصَى رَجُلٌ بِدَنَانِيرَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَسُئِلَ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَحَدَّثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَثَلُ الَّذِي يَعْتِقُ أَوْ يَتَصَدَّقُ عِنْدَ مَوْتِهِ مَثَلُ الَّذِي يُهْدِي بَعْدَ مَا يَشْبَعُ ".
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: мен Абу Ишоқдан эшитдим, у Абу Ҳабиба ат-Тоийдан эшитганки, у деди: бир киши Аллаҳ йўлида динорларни (сарфлашни) васият қилди. Абу Дардодан бу ҳақда сўралганда, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Ўлим чоғида озод қиладиган ёки садақа берадиган кишининг масали, тўйиб бўлганидан кейин ҳадя қиладиган кишининг масалига ўхшайди,» дедилар.