أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ {إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا} قَالَ كَانَ يَكُونُ فِي حِجْرِ الرَّجُلِ الْيَتِيمَ فَيَعْزِلُ لَهُ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَآنِيَتَهُ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ} {فِي الدِّينِ} فَأَحَلَّ لَهُمْ خُلْطَتَهُمْ.
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Имрон ибн Уяйна ривоят қилди, у деди: бизга Ато ибнус-Соиб ривоят қилди, Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан, «Албатта, етимларнинг молларини зулм билан ейдиганлар...» деган сўз (оят) ҳақида (ривоят қилдики), у деди: «Бир кишининг қарамоғида етим бўлар, у (киши) унинг таомини, ичимлигини ва идишини алоҳида ажратиб қўяр эди. Бу мусулмонларга оғир ботди. Шунда азиз ва жалил Аллаҳ: «Агар уларга аралашсангиз, (улар) — динда — биродарларингиздир,» (деган оятни) нозил қилди ва улар билан аралашишни уларга ҳалол қилди.»