حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَكُونُ الأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ خُبْزَةً وَاحِدَةً، يَتَكَفَّؤُهَا الْجَبَّارُ بِيَدِهِ، كَمَا يَكْفَأُ أَحَدُكُمْ خُبْزَتَهُ فِي السَّفَرِ، نُزُلاً لأَهْلِ الْجَنَّةِ ". فَأَتَى رَجُلٌ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ بَارَكَ الرَّحْمَنُ عَلَيْكَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، أَلاَ أُخْبِرُكَ بِنُزُلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ " بَلَى ". قَالَ تَكُونُ الأَرْضُ خُبْزَةً وَاحِدَةً كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَظَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْنَا، ثُمَّ ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ ثُمَّ قَالَ أَلاَ أُخْبِرُكَ بِإِدَامِهِمْ قَالَ إِدَامُهُمْ بَالاَمٌ وَنُونٌ. قَالُوا وَمَا هَذَا قَالَ ثَوْرٌ وَنُونٌ يَأْكُلُ مِنْ زَائِدَةِ كَبِدِهِمَا سَبْعُونَ أَلْفًا.
Абу Саъид ал-Худрий (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Ер қиёмат кунида битта нон бўлади, Жаббор (Аллаҳ) уни қўли билан ағдаради — худди бирингиз сафарда ўз нонини ағдаргани каби — жаннат аҳли учун меҳмондорлик (зиёфат) сифатида." Яҳудийлардан бир киши келиб: "Раҳмон сенга барака берсин, эй Абулқосим, сенга қиёмат кунида жаннат аҳлининг зиёфатини хабар бермайми?" деди. Деди: "Албатта." У: "Ер битта нон бўлади — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) айтгандек." Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга қаради, кейин озиқ тишлари кўрингунча кулди. Кейин (яҳудий): "Сенга уларнинг нонига қўшимча овқатини хабар бермайми? Уларнинг қўшимчаси — балам ва нун." Улар: "Бу нима?" дедилар. У: "Буқа ва балиқ, уларнинг жигарининг ортиғидан (энг мазали қисмидан) етмиш минг киши ейди" деди.