4041-ҳадисСунани Насоий · Қон тўкишни ман қилиш китоби
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَزَلَتْ فِيهِمْ آيَةُ الْمُحَارَبَةِ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар берди, у деди: менга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Амр ибн ал-Ҳорис хабар берди, у Саид ибн Абу Ҳилолдан, у Абуз-Зиноддан, у Абдуллаҳ ибн Убайдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), улар ҳақида Муҳораба (яъни Аллаҳ ва Расулига қарши уруш очиш жазоси) ояти нозил бўлди.