أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ، وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ قَالَ أَغَارَ نَاسٌ مِنْ عُرَيْنَةَ عَلَى لِقَاحِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوهَا وَقَتَلُوا غُلاَمًا لَهُ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي آثَارِهِمْ فَأُخِذُوا فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Солим ва Саид ибн Абдурраҳмон хабар беришди, яна бошқасини ҳам зикр қилди, улар Ҳишом ибн Урвадан, у Урва ибн аз-Зубайрдан (ривоят қилишдики), у деди: Урайна (қабиласи)дан бўлган бир неча киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сутлик туяларига бостириб кириб, уларни ҳайдаб кетишди ва унинг бир ғуломини (қулини) ўлдиришди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг ортидан (одам) юборди, улар тутилди. Кейин у (Набий) уларнинг қўл-оёқларини кесди ва кўзларини ўйди.