أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنِ ابْنِ وَعْلَةَ الْمِصْرِيِّ، أَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ عَمَّا يُعْصَرُ مِنَ الْعِنَبِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَهْدَى رَجُلٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَاوِيَةَ خَمْرٍ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلْ عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَرَّمَهَا " . فَسَارَّ وَلَمْ أَفْهَمْ مَا سَارَّ كَمَا أَرَدْتُ فَسَأَلْتُ إِنْسَانًا إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِمَ سَارَرْتَهُ " . قَالَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَبِيعَهَا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الَّذِي حَرَّمَ شُرْبَهَا حَرَّمَ بَيْعَهَا " . فَفَتَحَ الْمَزَادَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ مَا فِيهِمَا .
Бизга Қутайба хабар берди, Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ибн Ваъла ал-Мисрийдан (ривоят қилдики), у Ибн Аббосдан узумдан сиқиб олинадиган (шарбат) ҳақида сўради. Ибн Аббос деди: «Бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир мешик хамр (вино) ҳадя қилди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Аллаҳ азза ва жалла буни ҳаром қилганини билармидинг?» дедилар. Сўнг у (киши) (ёнидаги билан) шивирлашди, мен у нима шивирлаганини ўзим истаганидек тушунмадим. Ёнидаги бир одамдан сўрадим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Нима ҳақида шивирлашдинг?» дедилар. У: «Мен унга уни (хамрни) сотишни буюрдим,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, уни ичишни ҳаром қилган Зот уни сотишни ҳам ҳаром қилди,» дедилар. Сўнг у (киши) иккала мешикни очиб, ичидагисини тўкиб юборди.»