حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ ذِرَاعَ رَجُلٍ فَجَذَبَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ فَرُفِعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهُ وَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَأْكُلَ لَحْمَهُ " .
Менга Абу Ғассон ал-Мисмаий ривоят қилди, бизга Муоз — яъни ибн Ҳишом — ривоят қилди, менга отам Қатодадан, у Зурора ибн Авфодан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилдики: бир киши бошқа бир кишининг билагини тишлади, у эса билагини тортиб олди, шунда тишловчининг олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига кўтарилди, у эса уни бекор қилди ва: «Унинг гўштини емоқчи бўлдингми?», деди.