حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ بُدَيْلٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، أَنَّ أَجِيرًا، لِيَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ عَضَّ رَجُلٌ ذِرَاعَهُ فَجَذَبَهَا فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ فَرُفِعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهَا وَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Менга Абу Ғассон ал-Мисмаий ривоят қилди, бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилди, менга отам Қатодадан, у Будайлдан, у Ато ибн Абу Робоҳдан, у Сафвон ибн Яълодан ривоят қилдики: Яъло ибн Мунянинг бир ёлланма ишчисининг билагини бир киши тишлади, у эса билагини тортиб олди, шунда тишловчининг олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига кўтарилди, у эса уни бекор қилди ва: «Уни нар туя чайнаганидек чайнамоқчи бўлдингми?», деди.