أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ ذُؤَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، وَلَقَدْ، أَخْبَرَنِي عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ، أَنَّ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ الأَنْصَارِيَّ، ثُمَّ أَحَدَ بَنِي حَارِثَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ عَامِلاً عَلَى الْيَمَامَةِ وَأَنَّ مَرْوَانَ كَتَبَ إِلَيْهِ أَنَّ مُعَاوِيَةَ كَتَبَ إِلَيْهِ أَنَّ أَيُّمَا رَجُلٍ سُرِقَ مِنْهُ سَرِقَةٌ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا حَيْثُ وَجَدَهَا . ثُمَّ كَتَبَ بِذَلِكَ مَرْوَانُ إِلَىَّ فَكَتَبْتُ إِلَى مَرْوَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِأَنَّهُ إِذَا كَانَ الَّذِي ابْتَاعَهَا مِنَ الَّذِي سَرَقَهَا غَيْرُ مُتَّهَمٍ يُخَيَّرُ سَيِّدُهَا فَإِنْ شَاءَ أَخَذَ الَّذِي سُرِقَ مِنْهُ بِثَمَنِهَا وَإِنْ شَاءَ اتَّبَعَ سَارِقَهُ ثُمَّ قَضَى بِذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ فَبَعَثَ مَرْوَانُ بِكِتَابِي إِلَى مُعَاوِيَةَ وَكَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى مَرْوَانَ إِنَّكَ لَسْتَ أَنْتَ وَلاَ أُسَيْدٌ تَقْضِيَانِ عَلَىَّ وَلَكِنِّي أَقْضِي فِيمَا وُلِّيتُ عَلَيْكُمَا فَأَنْفِذْ لِمَا أَمَرْتُكَ بِهِ . فَبَعَثَ مَرْوَانُ بِكِتَابِ مُعَاوِيَةَ فَقُلْتُ لاَ أَقْضِي بِهِ مَا وُلِّيتُ بِمَا قَالَ مُعَاوِيَةُ .
Бизга Амр ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Саид ибн Зуайб ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у Ибн Журайждан. (У деди:) менга Икрима ибн Холид хабар бердики, Усайд ибн Ҳузайр ал-Ансорий — кейин Бану Ҳорисанинг бир тармоғидан — унга хабар бердики, у Ямомада амалдор (воли) эди. Марвон унга мактуб ёзиб, Муовия унга шундай ёзганини билдирди: қайси бир кишидан бирор нарса ўғирланган бўлса, уни қаерда топса, ўшанга энг ҳақлидир. Сўнг Марвон буни менга мактуб қилиб ёзди. Мен Марвонга ёздимки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳукм қилдиларки, агар уни (ўғирланган молни) сотиб олган кимса ўғрилагандан айбланмаган ҳолда сотиб олган бўлса, унинг эгаси (ихтиёр) билан танлайди: хоҳласа, ўзидан ўғирланган киши уни баҳоси билан олади, хоҳласа ўғрисини таъқиб қилади. Сўнг Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллаҳу анҳум) ҳам шундай ҳукм қилдилар. Марвон менинг мактубимни Муовияга жўнатди. Муовия эса Марвонга ёздики: «Сен ҳам, Усайд ҳам менга ҳукм чиқарувчи эмассиз, балки мен сиз икковингизга воли бўлган ишларда ҳукм қиламан, бас, мен сенга буюрган нарсани бажар.» Марвон Муовиянинг мактубини менга жўнатди. Мен эса: «Воли бўлиб турганимда Муовия айтган нарса бўйича ҳукм қилмайман,» дедим.