أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عَمْرِو بْنِ هِنْدٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَتْ مَيْمُونَةُ تَدَّانُ وَتُكْثِرُ فَقَالَ لَهَا أَهْلُهَا فِي ذَلِكَ وَلاَمُوهَا وَوَجَدُوا عَلَيْهَا فَقَالَتْ لاَ أَتْرُكُ الدَّيْنَ وَقَدْ سَمِعْتُ خَلِيلِي وَصَفِيِّي صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ أَحَدٍ يَدَّانُ دَيْنًا فَعَلِمَ اللَّهُ أَنَّهُ يُرِيدُ قَضَاءَهُ إِلاَّ أَدَّاهُ اللَّهُ عَنْهُ فِي الدُّنْيَا " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, у деди: бизга Жарир, Мансурдан, у Зиёд ибн Амр ибн Ҳинддан, у Имрон ибн Ҳузайфадан ривоят қилди, у деди: «Маймуна кўп қарз олар эди. Унинг аҳли бу ҳақда унга гапирди, уни айблашди ва ундан норози бўлишди. Шунда у: «Қарз олишни тарк этмайман, чунки мен дўстим ва севимлим (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир банда қарз олиб, Аллаҳ унинг эҳсон ўша қарзни тўлашни истаётганини билса, Аллаҳ албатта унинг ўрнига уни дунёдаёқ адо этади,» деганларини эшитганман,» деди.»