أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ سَرِيَّةً إِلَى قَوْمٍ مِنْ خَثْعَمٍ فَاسْتَعْصَمُوا بِالسُّجُودِ فَقُتِلُوا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنِصْفِ الْعَقْلِ وَقَالَ " إِنِّي بَرِيءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ مَعَ مُشْرِكٍ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ لاَ تَرَاءَى نَارَاهُمَا " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Алў хабар берди, у деди: бизга Абу Холид, Исмоилдан, у Қайсдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Хасъам қавмидан бир гуруҳга сария (қўшин бўлими) юбордилар. Улар сажда қилиб ўзларини ҳимоя қилмоқчи бўлишди, бироқ ўлдирилдилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ярим дият (тўлашга) ҳукм қилдилар ва: «Албатта мен ҳар бир мушрик билан (бирга яшаган) мусулмондан покланаман,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Огоҳ бўлинглар, уларнинг икковининг оти бир-бирига кўринмасин (мусулмон мушрик билан бирга яшамасин),» дедилар.»