أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، يَرْفَعُهُ قَالَ " مَنْ قُتِلَ فِي عِمِّيَّةٍ أَوْ رِمِّيَّةٍ بِحَجَرٍ أَوْ سَوْطٍ أَوْ عَصًا فَعَقْلُهُ عَقْلُ الْخَطَإِ وَمَنْ قُتِلَ عَمْدًا فَهُوَ قَوَدٌ وَمَنْ حَالَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً " .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, у деди: бизга Сулаймон ибн Касир, Амр ибн Динордан, у Товусдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди, у (ҳадисни) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га нисбат бериб деди: «Ким кўр-кўрона (жанжалда) ёки ўқотишмада, тош, қамчи ёки таёқ билан ўлдирилса, унинг дияти хато (ўлдириш) диятидир. Ким қасддан ўлдирилса, у қасос (талаб қилади). Ким у (қасос) билан унинг орасига тўсиқ бўлса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча инсонларнинг лаънати бўлсин, Аллаҳ ундан на сарф (нафл ибодат), на адл (фарз ибодат) қабул қилади,» дедилар.»