حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ - عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ مَنْ قُتِلَ . وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قُتِلَ فِي عِمِّيَّا فِي رَمْىٍ يَكُونُ بَيْنَهُمْ بِحِجَارَةٍ أَوْ ضَرْبٍ بِالسِّيَاطِ أَوْ ضَرْبٍ بِعَصًا فَهُوَ خَطَأٌ وَعَقْلُهُ عَقْلُ الْخَطَإِ وَمَنْ قُتِلَ عَمْدًا فَهُوَ قَوَدٌ " . وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ " قَوَدُ يَدٍ " . ثُمَّ اتَّفَقَا " وَمَنْ حَالَ دُونَهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ " . وَحَدِيثُ سُفْيَانَ أَتَمُّ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди — бу унинг ҳадиси — у Амрдан, у Товусдан ривоят қилиб деди: «Ким ўлдирилса...». Ибн Убайд деди: У дедики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким кўрсиз (ноаниқ) ҳолатда, улар орасида бўлган тошбўрон, қамчи билан уриш ёки таёқ билан уришда ўлдирилса, у хатодир ва унинг хуни хато хунидир. Ким қасддан ўлдирилса, у қасосдир». Ибн Убайд: «Қўл қасоси», деди. Сўнг иккаласи келишиб: «Ким унга тўсиқ бўлса (қотилни қутқарса), унга Аллаҳнинг лаънати ва ғазаби бўлади, ундан фарз ҳам, нафл ҳам қабул қилинмайди», дедилар. Суфённинг ҳадиси тўлиқроқдир.