أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبْجَرَ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي فَقَالَ " مَنْ هَذَا مَعَكَ " . قَالَ ابْنِي أَشْهَدُ بِهِ . قَالَ " أَمَا إِنَّكَ لاَ تَجْنِي عَلَيْهِ وَلاَ يَجْنِي عَلَيْكَ " .
Менга Ҳорун ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: менга Абдулмалик ибн Абжар ривоят қилди, Иёд ибн Лақитдан, у Абу Римсадан (ривоят қилдики), у деди: Мен отам билан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим. У: «Сен билан бирга бу ким?» дедилар. (Отам): «Ўғлим, мен бунга (унинг ўғлим эканига) гувоҳлик бераман,» деди. У: «Билгинки, сен унинг (гуноҳи) учун жавобгар бўлмайсан, у ҳам сенинг (гуноҳинг) учун жавобгар бўлмайди,» дедилар.