أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ زَهْدَمٍ الْيَرْبُوعِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ فِي أُنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ قَتَلُوا فُلاَنًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهَتَفَ بِصَوْتِهِ " أَلاَ لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى الأُخْرَى " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга Бишр ибн ас-Сарий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Ашъасдан, у ал-Асвад ибн Ҳилолдан, у Саълаба ибн Заҳдам ал-Ярбуъийдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ансорлардан бўлган бир гуруҳ одамлар орасида хутба қилаётган эдилар. Улар: «Ё Расулаллаҳ, мана булар Саълаба ибн Ярбуъ ўғиллари, улар жоҳилият даврида фалончини ўлдиришган,» дедилар. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) овозларини баланд қилиб: «Огоҳ бўлинглар! Ҳеч бир жон бошқасининг (гуноҳи) учун жавобгар бўлмайди,» дедилар.