أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ الَّذِينَ أَصَابُوا فُلاَنًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ - يَعْنِي - لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى نَفْسٍ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абу Авона ривоят қилди, Ашъас ибн Сулаймдан, у отасидан, у Бану Саълаба ибн Ярбуъдан бўлган бир кишидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим, у сўзлаётган эдилар. Бир киши: «Ё Расулаллаҳ, мана булар фалончини (ўлдириб) зиён етказган Саълаба ибн Ярбуъ ўғиллари,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Йўқ,» — яъни: «Ҳеч бир жон бошқа жоннинг (гуноҳи) учун жавобгар бўлмайди,» дедилар.