أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ كَهْمَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَامِلاً بِمِصْرَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَإِذَا هُوَ شَعِثُ الرَّأْسِ مُشْعَانٌّ قَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُشْعَانًّا وَأَنْتَ أَمِيرٌ قَالَ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَانَا عَنِ الإِرْفَاهِ . قُلْنَا وَمَا الإِرْفَاهُ قَالَ التَّرَجُّلُ كُلَّ يَوْمٍ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у Каҳмасдан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бир киши Мисрда амалдор эди. Унинг олдига ашобларидан бир киши келди, қараса, у (амалдор) боши тўзғиган, сочлари тарқоқ ҳолатда эди. (Келган киши) деди: «Нега сени тарқоқ сочли ҳолатда кўряпман, ҳолбуки сен амирсан?» У деди: «Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни ирфоҳдан қайтарар эдилар.» Биз: «Ирфоҳ нима?» дедик. У: «Ҳар куни соч тарамоқ,» деди.