أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ زَكَرِيَّا، وَأَبِي، حَيَّانَ عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْخَمْرَ نَزَلَ تَحْرِيمُهَا وَهِيَ مِنْ خَمْسَةٍ مِنَ الْعِنَبِ وَالْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالْعَسَلِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Ибн Идрис, Закариё ва Абу Ҳайёндан, улар аш-Шаъбийдан, у Ибн Умардан хабар бериб (ривоят қилдики), у деди: мен Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу)нинг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг минбарида туриб: «Аммо баъд, албатта хамрни ҳаром қилиш (ояти) нозил бўлди, у бешта нарсадан — узум, буғдой, арпа, хурмо ва асалдан (тайёрланар эди),» деяётганини эшитдим.