أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُلِيِّ بْنِ رَبَاحٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيَّ، يَقُولُ ثَلاَثُ سَاعَاتٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَانَا أَنْ نُصَلِّيَ فِيهِنَّ أَوْ نَقْبُرَ فِيهِنَّ مَوْتَانَا حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ بَازِغَةً حَتَّى تَرْتَفِعَ وَحِينَ يَقُومُ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ حَتَّى تَمِيلَ وَحِينَ تَضَيَّفُ الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ حَتَّى تَغْرُبَ .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилди, Мусо ибн Улий ибн Робоҳдан, у деди: мен отамнинг шундай деганини эшитдим: мен Уқба ибн Омир ал-Жуҳанийнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни уч вақтда намоз ўқишдан ёки ўликларимизни дафн қилишдан қайтарар эдилар: қуёш кўтарилиб чиқаётган пайтда то кўтарилгунига қадар, кундузнинг пешини тик турган (қуёш тепада турган) пайтда то қиялашгунига қадар ва қуёш ботишга мойил бўлган пайтда то ботгунига қадар.