أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فِي الدُّنْيَا فَمَاتَ وَهُوَ يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ مِنْهَا لَمْ يَشْرَبْهَا فِي الآخِرَةِ " .
Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ Ҳаммод ибн Зайддан хабар берди, у деди: бизга Айюб Нофиъдан, у ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди, (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким дунёда хамр ичса-ю, унга ружу қўйган ва ундан тавба қилмаган ҳолида ўлса, охиратда уни ича олмайди,» дедилар.