وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَ حَدِيثِ زُهَيْرٍ وَقَالَ إِبْرَارِ الْقَسَمِ مِنْ غَيْرِ شَكٍّ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ وَعَنِ الشُّرْبِ فِي الْفِضَّةِ فَإِنَّهُ مَنْ شَرِبَ فِيهَا فِي الدُّنْيَا لَمْ يَشْرَبْ فِيهَا فِي الآخِرَةِ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Али ибн Мусъҳир ривоят қилди, (ҳ) бизга Усмон ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, иккаласи аш-Шайбанийдан, у Ашъас ибн Абуш Шаъсодан шу иснод билан Зуҳайрнинг ҳадиси каби ривоят қилди ва шубҳасиз «қасамни бажариш» деди. Ҳадисда зиёда қилди: «ва кумушда ичишдан, чунки ким бу дунёда ундан ичса, охиратда ундан ичолмайди».