وَأَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِهِ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ نَافِعٍ لَيْسَ بِالْمَشْهُورِ وَلاَ يُحْتَجُّ بِحَدِيثِهِ وَالْمَشْهُورُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ خِلاَفُ حِكَايَتِهِ .
Ва бизга Зиёд ибн Айюб, Абу Муовиядан хабар берди, у деди: бизга Абу Ишоқ аш-Шайбоний, Абдулмалик ибн Нофидан, у Ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини ривоят қилди. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Абдулмалик ибн Нофиъ машҳур (ишончли) эмас ва унинг ҳадиси билан ҳужжат келтирилмайди, Ибн Умардан машҳур бўлган (ривоят) унинг ҳикоясига зиддир.