أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يَجْعَلَ، نَطْلَ النَّبِيذِ فِي النَّبِيذِ لِيَشْتَدَّ بِالنَّطْلِ .
Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ Маъмардан, у Қатодадан, у Саид ибн ал-Мусайябдан хабар бердики, у набизнинг қуйқасини (янги) набизга солиб, уни қуйқа орқали қаттиқ (аччиқ) қилишни ёмон кўрарди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳбо (талон-тарож қилиб ўлжани олиш) ва мусладан (жасадни шаклини бузиб майиб қилиш)дан ман қилди.
у Маъмардан, у Ибн Товусдан, у отасидан (ривоят қилдики), у майиз (қуруқ узум)ни ундан набиз (шароб) тайёрлайдиган кишига сотишни ёмон кўрар эди.
ки, унинг бошига озор етган ва сочини қирдирган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир сигирни ҳадий (қурбонлик) қилишни буюрдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуги мана бунда эди. Ва у ўзининг чап қўлининг жимжилоғига ишора қилди.
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нажшдан (нархни кўтариш учун ёлғон баҳодан) ман қилди.
): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни (Яманга) юборди ва орқасидан Муозни эргаштирди.