أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِّلَتْ لَهُ حَتَّى إِذَا انْتَهَى إِلَى بَطْنِ الْوَادِي خَطَبَ النَّاسَ ثُمَّ أَذَّنَ بِلاَلٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا .
Менга Иброҳим ибн Ҳорун хабар берди, у деди: бизга Ҳотим ибн Исмоил ривоят қилди, у деди: бизга Жаъфар ибн Муҳаммад ривоят қилди, отасидан (ривоят қилдики), Жобир ибн Абдуллаҳ деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) йўл юриб, Арафотга келдилар ва Намирада ўзлари учун чодир тикилган ҳолда топдилар, шу ерда тушиб қўндилар. Қуёш оғганида ал-Қасвони (туяни) (эгарлаб) келтиришни амр қилдилар, у (киши) учун у жиҳозланди. Водийнинг ўртасига етганларида халққа хутба қилдилар. Сўнг Билол азон айтди, кейин иқомат айтди, шунда у (Расулуллаҳ) Зуҳрни ўқидилар; сўнг (Билол) иқомат айтди, у Асрни ўқидилар ва иккисининг орасида бирор (намоз) ўқимадилар.