أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ الثَّوْرِيِّ، عَنْ مَيْسَرَةَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، رَأَى رَجُلاً يُصَلِّي قَدْ صَفَّ بَيْنَ قَدَمَيْهِ فَقَالَ خَالَفَ السُّنَّةَ وَلَوْ رَاوَحَ بَيْنَهُمَا كَانَ أَفْضَلَ .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Суфён ибн Саид ас-Саврийдан, у Майсарадан, у ал-Минҳол ибн Амрдан, у Абу Убайдадан (ривоят қилдики), Абдуллаҳ бир кишини икки оёғини бир-бирига теккизиб қатор қилиб намоз ўқиётганини кўрди ва деди: «У Суннатга хилоф қилди; агар у (оғирлигини) иккаласига галма-гал солганида афзалроқ бўларди.»