حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَرِّ الظَّهْرَانِ نَجْنِي الْكَبَاثَ فَقَالَ " عَلَيْكُمْ بِالأَسْوَدِ مِنْهُ، فَإِنَّهُ أَيْطَبُ ". فَقَالَ أَكُنْتَ تَرْعَى الْغَنَمَ قَالَ " نَعَمْ، وَهَلْ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ رَعَاهَا ".
Саид ибн Уфайр, Ибн Ваҳбдан, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан: Менга Абу Салама хабар берди: Менга Жобир ибн Абдуллаҳ хабар берди: У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Марриз Заҳронда эдик, кабос (арак меваси)ни терардик. У: «Унинг қорасини олинглар, чунки у энг яхшироқ (тотлироқ)дир» дедилар. (Биров): Сиз қўй боқармидингиз? деди. У: «Ҳа, қайси бир набий йўқки, уни боқмаган бўлса» дедилар.