أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ أَسْفَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَلَمَّا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } قَالَ " آمِينَ " . فَسَمِعْتُهُ وَأَنَا خَلْفَهُ . قَالَ فَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا سَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ صَلاَتِهِ قَالَ " مَنْ صَاحِبُ الْكَلِمَةِ فِي الصَّلاَةِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا أَرَدْتُ بِهَا بَأْسًا . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدِ ابْتَدَرَهَا اثْنَا عَشَرَ مَلَكًا فَمَا نَهْنَهَهَا شَىْءٌ دُونَ الْعَرْشِ " .
Бизга Абдулҳамид ибн Муҳаммад хабар берди, у деди: бизга Махлад ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Абу Ишоқ ривоят қилди, отасидан, у Абдулжаббор ибн Воилдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг орқаларида намоз ўқидим. Такбир айтганларида қўлларини қулоқларининг пастроғига кўтардилар. «Ғайрил мағзуби алайҳим ва лад-доллин»ни қироат қилганларида: «Омин,» дедилар. Мен орқаларида бўлсам-да, буни эшитдим. (Рови) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишининг: «Ал-ҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран таййибан мубарокан фиҳи» (Ҳамд Аллаҳга хосдир; кўп, покиза, баракали ҳамд билан) деяётганини эшитдилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозидан салом бериб бўлгач: «Намозда бу сўз(лар)нинг эгаси ким?» дедилар. У киши: «Мен, эй Расулуллаҳ, ва мен у билан бирор ёмонликни қасд қилмадим,» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни ўн икки малоика (кўтаришга) шошилди, ва Аршгача уни ҳеч нарса тўхтатмади,» дедилар.