حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . فَقَالَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ لَقَدْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلَكَ بَيِّنَةٌ " . قُلْتُ لاَ . فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ " احْلِفْ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ فَيَذْهَبَ بِمَالِي . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: (إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً ) . إِلَى آخِرِ الآيَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأَبِي مُوسَى وَأَبِي أُمَامَةَ بْنِ ثَعْلَبَةَ الأَنْصَارِيِّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ . وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия, ал-Аъмашдан, у Шақиқ ибн Саламадан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким бирор қасамда ёлғончи бўла туриб, у билан мусулмон кишининг молини ноҳақ олиб қўйиш учун қасам ичса, Аллаҳга У ундан ғазабнок ҳолда рўбарў бўлади,» дедилар. Шунда ал-Ашъас ибн Қайс: «Аллаҳга қасамки, бу мен ҳақимда эди. Мен билан яҳудийлардан бир киши орасида (бир парча) ер (талаши) бор эди, у (ҳақимни) инкор қилди. Мен уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб бордим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Далилинг (гувоҳинг) борми?» дедилар. Мен: «Йўқ,» дедим. Шунда у яҳудийга: «Қасам ич,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, у қасам ичиб, молимни олиб кетади-ку,» дедим. Шунда Аллаҳ таоло: «Албатта, Аллаҳга берган аҳдларини ва қасамларини арзон баҳога сотадиганлар...» (оятининг охиригача) нозил қилди,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Воил ибн Ҳужр, Абу Мусо, Абу Умома ибн Саълаба ал-Ансорий ва Имрон ибн Ҳусайндан ҳам (ривоят) бор. Ибн Масъуднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.